غزل شمارهٔ ۶۲۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای ز الطاف تو شیرین کامم
۲
تهی از باده مگردان جامم
۳
چون در خانه برویم بستی
۴
ماه رویت بنما از بامم
۵
ای که نامت بودم ورد زبان
۶
چه شود گر تو بپرسی نامم
۷
من که پیوسته ثناگوی توام
۸
سزد ارگاه دهی دشنامم
۹
دلبرا چارهٔ آموز مرا
۱۰
تا بکی زهر غمت آشامم
۱۱
مردم از غصه و کارم نگشود
۱۲
سوختم ز آتش عشق و خامم
۱۳
کام فیض از لب خود شیرین کن
۱۴
ای ز الطاف تو شیرین کامم