غزل شمارهٔ ۹۳۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
روی جانان مگر از دیدهٔ جانان بینی
۲
یا مگر ز آینهٔ طلعت خوبان بینی
۳
آن جمالی که فروغش کمر کوه شکست
۴
کی توان از نظر موسی عمران بینی
۵
باجابت نرسد تا تو تو باشی «ارنی»
۶
«لن ترانی» شنوی موسی و حرمان بینی
۷
گر تو در هستی او هستی خود در بازی
۸
مشگل خویش در اینره همه آسان بینی
۹
گم شو ای ذره در آن مهر که تا سر نهان
۱۰
مو بمو فاش در آن زلف پریشان بینی
۱۱
نیستی گیر و بمان طنطنه و هستی را
۱۲
اولیا وار که تا دولت ایشان بینی
۱۳
دل چه در باختی ای فیض ز جان هم بگذر
۱۴
کز سر جان چه گذشتی همه جانان بینی