غزل شمارهٔ ۹۳۶
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مرحبا ای نسیم عنبر بوی
۲
خبری از دیار یار بگوی
۳
صبر دیدیم در مقابل شوق
۴
آتش و پنبه بود و سنگ و سبوی
۵
تشنهٔ وصل راست بیم هلاک
۶
پیش از آن کاید آب رفته بجوی
۷
هجر را هم نهایتی باید
۸
یار با یار کی کند یکروی
۹
کرده طغرای بیوفائی ختم
۱۰
برده از خیل بی‌وفایان گوی
۱۱
در دل از آتش غمش صد داغ
۱۲
بررخ از آب دیده‌ام صدجوی
۱۳
من سرا پای درد و او فارغ
۱۴
بوده هرگز محبت از یکسوی
۱۵
گر سرا پا ز غم شوم موئی
۱۶
ندهم زو بعالمی یکموی
۱۷
فیض بگذر ز وادی وصلش
۱۸
بنشین کنجی و زغم می موی