متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
امشب من و تو هردو، مستیم، ز می اما
۲
تو مست می حسنی، من، مست می سودا
۳
از صحبت من با تو، برخاست بسی فتنه
۴
دیوانه چو بنشیند، با مست بود غوغا
۵
آن جان که به غم دادم، از بوی تو شد حاصل
۶
وان عمر که گم کردم، در کوی تو شد پیدا
۷
ای دل! به ره دیده، کردی سفر از پیشم
۸
رفتی و که می‌داند، حال سفر دریا؟
۹
انداخت قوت دل را، بشکست به یکباره
۱۰
چون نشکند آخر نی، افتاد از آن بالا؟
۱۱
تا چند زنم حلقه؟ در خانه به غیر از تو
۱۲
چون نیست کسی دیگر، برخیز و درم بگشا
۱۳
از بوی تو من مستم، ساقی مدهم ساغر
۱۴
بگذار که می‌ترسم، از درد سر فردا
۱۵
در رهگذر مسجد، از مصطبه بگذشتم
۱۶
رندی به کفم برزد، دامن، که مرو ز اینجا
۱۷
نقدی که تو می‌خواهی، در کوی مسلمانی
۱۸
من یافته‌ام سلمان؟ در میکده ترسا
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.