متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ز شراب لعل نوشین من رند بی نوا را
۲
مددی که چشم مستت به خمار کشت ما را
۳
ز وجود خود ملولم قدحی بیار ساقی
۴
برهان مرا زمانی ز خودی خود خدا را
۵
بخدا که خون رز را به دو عالم ار فروشیم
۶
بخریم هر دو عالم بدهیم خون بهارا
۷
پسرا ز ره ببردی به نوای نی دل من
۸
به سرت که بار دیگر بسرا همین نوا را
۹
من از آن نیم که چون نی اگرم زنی بنالم
۱۰
که نوازشی است هر دم زدن تو بینوا را
۱۱
دل من به یارب آمد ز شکنج بند زلفت
۱۲
مشکن که در دل شب اثری بود دعا را
۱۳
طرف عذار گلگون ز نقاب زلف مشکین
۱۴
بنمای تا ملامت نکنند مبتلا را
۱۵
همه شب خیال رویت گذرد به چشم سلمان
۱۶
که خیال دوست داند شب تیره آشنا را
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.