متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۸۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
می‌کشم دردی که درمانیش، نیست
۲
می‌روم راهی که پایانیش نیست
۳
هر که در خم خانه عشق تو بار
۴
یافت برگ هیچ بستانیش نیست
۵
بندگان دارد بسی سلطان غم
۶
لیک چون من بند فرمانیش نیست
۷
هر که جان در ره جانانی نباخت
۸
یا ز دل دورست یا جانیش نیست
۹
خود دل مجموع، در عالم که دید
۱۰
کز عقب آه پریشانیش نیست
۱۱
چشم ترکت کو سیه دل کافری است
۱۲
هیچ رحمی، بر مسلمانیش نیست
۱۳
چشم آن انسان که عاشق نیست هست
۱۴
راست چون عینی که انسانیش نیست
۱۵
هر که چون سلمان به زلف کافرت
۱۶
نیستش اقرار، ایمانیش نیست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.