متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۰۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
سر، در رهش، نهادم و کاری به سر، نرفت
۲
با او به هیچ حیله مرا دست، در نرفت
۳
پایم ز دست رفت و نیامد رهم، به سر
۴
در راه او برفت سرم، پا اگر نرفت
۵
بیچاره را چو در طلبش، پای، سست گشت
۶
برخاست تا به سر، برود هم به سر نرفت
۷
مسکین دلم، به کوی تو رفت و مقیم شد
۸
دیگر از آن مقام به جایی دگر نرفت
۹
گفتم منش، که از سر آن زلف، در گذر
۱۰
ز آنجا که بود یک سر مو، پیشتر نرفت
۱۱
دل تا درآورد، ز درش، با وصال دوست
۱۲
از هر دری، درآمد و کاری بدر نرفت
۱۳
پروردمت به خون جگر، سالها چو مشک
۱۴
وانگه چه خون که از تو مرا در جگر نرفت
۱۵
از آنچه رفت بر سر ما، از هوای دوست
۱۶
بر شمع، شمه‌ای ز هوای سحر، نرفت
۱۷
نگرفت در تو قصه سلمان و شب نبود
۱۸
کاتش ز سوز او به سر شمع، در نرفت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.