متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۲۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ترک چشم تو، که با تیر و کمان می‌گردد
۲
بنشان کرده دلی، از پی آن می‌گردد
۳
هر که سر گشته چوگان سر زلف تو شد
۴
به سر کوی تو، چون گوی، بجان می‌گردد
۵
آنکه پرسید نشان تو و نام تو شنید
۶
در پی وصل تو، بی نام و نشان می‌گردد
۷
ما کجا در تو توانیم رسیدن که فلک
۸
در پیت بی سر و پا، گرد جهان، می‌گردد
۹
باز شست سر زلف تو، بدوش از بن گوش
۱۰
می‌کشم دایم و پشتم، چو کمان می‌گردد
۱۱
نیست محتاج بیان، قصه که چون سر درون
۱۲
همه بر صفحه احوال، عیان می‌گردد
۱۳
ساقیا رطل گران خیز و سبک، می‌گردان
۱۴
هین که کار طرب از رطل گران می‌گردد
۱۵
زایر کعبه او گرد حرم، می‌گردید
۱۶
این زمان، گرد خرابات مغان می‌گردد
۱۷
شعر پاک سره خالص سلمان، نقدی است
۱۸
که به نام تو در آفاق، روان می‌گردد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.