متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۲۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دل نصیب از گل رخسار تو، خاری دارد
۲
خاطر از رهگذرت، بهره غباری دارد
۳
دیده در خلوت وصل تو ندارد، راهی
۴
کار، کار دل تنگ است، که باری دارد
۵
غم ایام خورم، یا غم خود، یا غم دوست؟
۶
غم من نیست از آن غم که شماری دارد
۷
دوش صد بار به تیغ مژه‌ام زد چشمت
۸
که به هر گوشه چو من کشته، هزاری دارد
۹
گله کردم، دهنت گفت: مگو هیچ که او
۱۰
مست بود، امشب و امروز خماری دارد
۱۱
عالمی غرقه دریای هوا و هوسند
۱۲
هر کسی خاطر یاری و دیاری دارد
۱۳
زین میان، خاطر آسوده کسی راست که او
۱۴
دامن دوست، گرفتست و کناری دارد
۱۵
بحر، می‌جوشد و جز باد ندارد در کف
۱۶
صدف آورده به کف، در و قراری دارد
۱۷
پای باد از پی آن، هر نفسی می‌بوسم
۱۸
که به خاک سر کوی تو، گذاری دارد
۱۹
نیست در کوی تو کاری، دگران را لیکن
۲۰
با سر کوی تو سلمان، سروکاری دارد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.