متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۳۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ز کویش نسیم صبا بوی برد
۲
به بویش دلم پی بدان کوی برد
۳
دل از چنبر زلف او چون جهد؟
۴
که باد سحر جان به یک سوی ‌برد
۵
خیال کنارش بسی داشتند
۶
ز هی پیرهن کز میان گوی برد!
۷
به پشتی رویش قوی گشت زلف
۸
دل عالمی را از آن روی برد
۹
سهی سرو من تاز چشمم برفت
۱۰
به یکبارگی آبم از جوی برد
۱۱
که راز پریشان ما فاش کرد؟
۱۲
که چون زلف او باد هر سوی برد
۱۳
مگر زلف او گفت در گوش او
۱۴
صبا در گذر بود از آن بوی برد
۱۵
دلی داشت سلمان، شد آن نیز گم
۱۶
چرا گم شد آن لعل دلجوی برد؟
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.