متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
سلمان ساوجی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۶۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دلم را جز سر زلفت، دگر جایی نمی‌باشد
۲
خود این مشکل که زلفت را سر و پایی نمی‌باشد
۳
دلی ارم سیه بر رخ نهاده داغ لالایی
۴
قبولش کن که سلطان را ز لالایی نمی‌باشد
۵
بخواهم مرد چون پروانه، پیش شمع رخسارت
۶
که پیش از مردنم پیش تو پروایی نمی‌باشد
۷
دلا گر غمزه مستش جفایی می‌کند شاید
۸
که مستان معربد را ز غوغایی نمی‌باشد
۹
بهار عالم جان است، رخسارش تماشا کن
۱۰
که در عالم از آن خوشتر تماشایی نمی‌باشد
۱۱
مرا دردی است اندر دل مداوایش نمی‌دانم
۱۲
ولی دانم که دردش را مداوایی نمی‌باشد
۱۳
تمنایی است سلمان را که جان در پایش اندازد
۱۴
بجان او کزین بیشش تمنایی نمی‌باشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.