غزل شمارهٔ ۲۳۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
پرده از رویش ای صبا بردار!
۲
وین حجاب از میان ما بردار
۳
به تماشای جان، ز باغ رخش
۴
دامن زلف مشکسا بردار
۵
همرهانیم، در طریق وفا
۶
من به سر می‌روم، تو پا بردار
۷
چون غبار من اوفتان خیزان
۸
می‌توانی مرا دمی بردار
۹
بر سر کوی او چو جان بخشند
۱۰
بهره‌ای بهر این گدا بردار
۱۱
وز زخوان لبش نواله دهند
۱۲
قسم این جام بینوا بردار
۱۳
چشم عشاق را ز خاک درش
۱۴
ذره‌ای بهر توتیا بردار
۱۵
سرما جست و ما بفرمانش
۱۶
سر نهادیم، گو بیا بردار
۱۷
ای دل از منزلش صبا بویی
۱۸
می‌برد هان پی صبا بردار!
۱۹
دل ز تقوی گرفت سلمان را
۲۰
ساقیا جام جانفزا بردار