قطعه شمارهٔ ۱۰۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خورده بودم غصه بسیار و طبعم بسته بود
۲
داد حبی مسلهم فرزند مردود حبش
۳
تا به هر مجلس که بنشینم روانی می‌رویم
۴
بر سر و بر سبلت و بر ریش مردود حبش
دانش و پژوهش این شعر
بررسی‌نشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.
از این شعر به پژوهش بروید
موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.