بخش ۹۸ - رباعی
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
چون گل دهنی زمانه پر خنده نکرد
۲
کش باز به خون جگر آکنده نکرد
۳
چون غنچه گل دمی دلی جمع نگشت
۴
کایام هماندمش پراکنده نکرد
۵
ملک چون عکس تاج افسری یافت
۶
زجای خود به استقبال بشتافت
۷
ز جای خود نرفت و رفت از جای
۸
چو دامن بوسه اش می داد بر پای
۹
به آغوش اندر آورد افسرش مست
۱۰
گرفتش سیب سیمین بر کف دست
۱۱
لبان و مشک و شهد و می به هم دید
۱۲
می مشکین ز شیرین شهد نوشید
۱۳
به زیر بید بن می دید خورشید
۱۴
ز غیرت شد تنش لرزان تر از بید
۱۵
ملک گفت: « از کجا ای سرو نامی
۱۶
به اقبال و سعادت می خرامی؟