خوش آنکه رخت خرد را به شعله‌ای می سوخت
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خوش آنکه رخت خرد را به شعله‌ای می سوخت
۲
مثال لاله متاعی ز آتشی اندوخت
۳
تو هم ز ساغر می چهره را گلستان کن
۴
بهار خرقه فروشی به صوفیان آموخت
۵
دلم تپید ز محرومی فقیه حرم
۶
که پیر میکده جامی به فتوئی نفروخت
۷
مسنج قدر سرود از نوای بی اثرم
۸
ز برق نغمه توان حاصل سکندر سوخت
۹
صبا به گلشن ویمر سلام ما برسان
۱۰
که چشم نکته وران خاک آن دیار افروخت