اقبال لاهوری · زبور عجم

از آن آبی که در من لاله کارد ساتگینی ده

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

کف خاک مرا ساقی بباد فرودینی ده

ز مینائی که خوردم در فرنگ اندیشه تاریکست

سفر ورزیدهٔ خود را نگاه راه بینی ده

چو خس از موج هر بادی که می آید ز جا رفتم

دل من از گمانها در خروش آمد یقینی ده

بجانم آرزوها بود و نابود شرر دارد

شبم را کوکبی از آرزوی دل نشینی ده

بدستم خامه ئی دادی که نقش خسروی بندد

۱۰

رقم کش این چنینم کرده ئی لوح جبینی ده

دانش و پژوهش این شعر