اقبال لاهوری · زبور عجم

بحرفی می توان گفتن تمنای جهانی را

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
بحرفی می توان گفتن تمنای جهانی را
۲
من از ذوق حضوری طول دادم داستانی را
۳
ز مشتاقان اگر تاب سخن بردی نمیدانی
۴
محبت می کند گویا نگاه بی زبانی را
۵
کجا نوری که غیر از قاصدی چیزی نمیداند
۶
کجا خاکی که در آغوش دارد آسمانی را
۷
اگر یک ذره کم گردد ز انگیز وجود من
۸
باین قیمت نمی گیرم حیات جاودانی را
۹
من ای دریای بی پایان بموج تو در افتادم
۱۰
نه گوهر آرزو دارم نه می جویم کرانی را
۱۱
از آن معنی که چون شبنم بجان من فرو ریزی
۱۲
جهانی تازه پیدا کرده ام عرض فغانی را

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.