فضل امیرالمؤنین
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
فهم کن گر مؤمنی فضل امیرالمؤنین
۲
فضل حیدر ، شیر یزدان ، مرتضای پاکدین
۳
فضل آن کس کز پیمبر بگذری فاضل تر اوست
۴
فضل آن رکن مسلمانی ، امام المتّقین
۵
فضل زین الاصفیا ، داماد فخر انبیا
۶
کآفریدش خالق خلق آفرین از آفرین
۷
ای نواصب ، گر ندانی فضل سرّ ذوالجلال
۸
آیت قربی نگه کن و آن ِ اصحاب الیمین
۹
قل تعالو ندع بر خوان ، ور ندانی گوش دار
۱۰
لعنت یزدان ببین از نبتهل تا کاذبین
۱۱
لا فتی الّا علی برخوان و تفسیرش بدان
۱۲
یا که گفت و یا که داند گفت جز روح الیمین ؟
۱۳
آن نبی ، وز انبیا کس نی به علم او را نظر
۱۴
وین ولی ، وز اولیا کس نی به فضل او را قرین
۱۵
آن چراغ عالم آمد ، وز همه عالم بدیع
۱۶
وین امام امت آمد ، وز همه امت گزین
۱۷
آن قوام علم و حکمت چون مبارک پی قوام
۱۸
وین معین دین و دنیا ، وز منازل بی معین
۱۹
از متابع گشتن او حور یابی یا بهشت
۲۰
وز مخالف گشتن او ویل یابی با انین
۲۱
ای به دست دیو ملعون سال و مه مانده اسیر
۲۲
تکیه کرده بر گمان ، برگشته از عین الیقین
۲۳
گر نجات خویش خواهی ، در سفینه نوح شو
۲۴
چند باشی چون رهی تو بینوای دل رهین
۲۵
دامن اولاد حیدر گیر و از طوفان مترس
۲۶
گرد کشتی گیر و بنشان این فزع اندر پسین
۲۷
گر نیاسایی تو هرگز ، روزه نگشایی به روز ،
۲۸
وز نماز شب همیدون ریش گردانی جبین ،
۲۹
بی تولّا بر علی و آل او دوزخ تو راست
۳۰
خوار و بی تسلیمی از تسنیم و از خلد برین
۳۱
هر کسی کو دل به نقص مرتضی معیوب کرد
۳۲
نیست آن کس بر دل پیغمبر مکّی مکین
۳۳
ای به کرسی بر ، نشسته آیت الکرسی به دست
۳۴
نیش زنبوران نگه کن پیش خان انگبین
۳۵
گر به تخت و گاه و کرسی غرّه خواهی گشت ، خیز
۳۶
سجده کن کرسیگران را در نگارستان چین
۳۷
سیصد و هفتاد سال از وقت پیغمبر گذشت
۳۸
سیر شد منبر ز نام و خوی تگسین و تگین
۳۹
منبری کآلوده گشت از پای مروان و یزید
۴۰
حق صادق کی شناسد وانِ زین العابدین ؟
۴۱
مرتضی و آل او با ما چه کردند از جفا
۴۲
یا چه خلعت یافتیم از معتصم یا مستعین ؟
۴۳
کان همه مقتول و مسموم اند و مجروح از جهان
۴۴
وین همه میمون و منصورند امیرالفاسقین
۴۵
ای کسایی ، هیچ مندیش از نواصب وز عدو
۴۶
تا چنین گویی مناقب دل چرا داری حزین ؟