متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۴۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تبسم هرکجا رنگ سخن زان لعل تر ریزد
۲
زآغوش رک‌کل شوخی موج‌گهرریزد
۳
به آهنگ نثار مقدم‌گلشن تماشایت
۴
چمن‌ در هر گلی صد نرگسستان سیم و زر ریزد
۵
گریبان‌چاکیی دارند مشتاقان دیدارت
۶
که‌کر اشکی به‌عرض‌آرند صد توفالا سحر ریزد
۷
رگ خش ندارد دستگاه قطره آبی
۸
به جای خون مگر رنگ‌گداز نیشتر ریزد
۹
غبارم زحمت آن آستان داد از گرانجانی
۱۰
بگو تا ناله‌اش بردارد و جای دیگر ریزد
۱۱
به ناموس وفا در پردهٔ دل آب می‌گردم
۱۲
مبادا حسرت دیدار چون اشکم به در ریزد
۱۳
به صورت گر تهی‌دستم به‌معنی گنجها دارم
۱۴
که ‌گر یک‌ چشم من‌ دامن فشاند صد گهر ریزد
۱۵
تویی‌ کز همت بیدستگاهان غافلی ورنه
۱۶
ز عنقا آشیان برتر نهد رنگی‌ که پر ریزد
۱۷
توان سیر تنک‌سرمایه گیهای جهان کردن
۱۸
که هرجا گرد شامی ‌بشکند رنگ‌ سحر ریزد
۱۹
چو اشک شمع نقد آبرویی در گره دارم
۲۰
که‌تا در پرده‌است‌آب‌است‌،‌چون رپزد شرر ریزد
۲۱
کلاه عزت افلاک فرش نقش‌پاگیرد
۲۲
چو بیدل هرکه ا‌ز راهت‌کف‌خاکی به‌سر ریزد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.