متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۵۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
باز اشکم به خیالت چه فسون می‌ریزد
۲
مژه می ا‌فشرم آیینه برون می‌ریزد
۳
هرکجا می‌گذری‌گرد پر طاووس است
۴
نقش پایت چقدر بوقلمون می‌ریزد
۵
چه اثر داشت دم تیغ جفایت‌که هسنوز
۶
کلک تصویر شهیدان تو خون می‌ریزد
۷
عبرت از وضع جهان‌گیر که شخص اقبال
۸
آبرو بر در هر سفلهٔ دون می‌ریزد
۹
عافیت‌ساز ترددکده دانش نیست
۱۰
مفت‌گردی‌که به صحرای جنون می‌ریزد
۱۱
جام تا شیشهٔ این بزم جنون جوش می‌اند
۱۲
خون دل اینهمه بیرون و درون می‌ریزد
۱۳
در دبستان ادب مشق کمالم این است
۱۴
که الف می‌کشم و حلقهٔ نون می‌ریزد
۱۵
سر بی‌سجده عرق بست به پیشانی من
۱۶
می‌ام از شیشهٔ ناگشته نگون می‌ریزد
۱۷
بیدل از قید دل آزاد نشین صحرا شو
۱۸
وسعت ازتنگی این خانه برون می‌ریزد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.