متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۵۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
همّت از گردنکشی مشکل به استغنا رسد
۲
برخم‌ تسلیم زن‌ تا سر به پشت‌پا رسد
۳
تا ز مستی تردماغی‌، انفعال آماده باش
۴
آخر از صهبا خمی برگردن مینا رسد
۵
فطرت آفتهاکشد تا نقش بربندد درست
۶
اولین جام شکست از شیشه بر خارا رسد
۷
غافل ازکیفیت پیغام یکتایی مباش
۸
قاصد او می‌رسد هرجا دماغ ما رسد
۹
عالمی را بی‌بضاعت‌ کرد سودای شعور
۱۰
نقدی از خود کم کند هرکس به جنسی وارسد
۱۱
راحت آبادی‌ که وحشت بانی آثار اوست
۱۲
گرکسی تا پای دیوارش رسد صحرا رسد
۱۳
نور شمع عزتم اما در این ظلمت‌سرا
۱۴
عالمی پهلو تهی سازدکه بر من جا رسد
۱۵
همچو بوی غنچه از ضعفی‌که دارم در کمین
۱۶
امشبم‌ گر جان رسد بر لب نفس فردا رسد
۱۷
پیکرم چون شمع از ننگ زمینگیری‌ گداخت
۱۸
سر به ره می‌افکنم تا پا به خواب پا رسد
۱۹
همنشینان زین چمن رفتند من هم بعد از این
۲۰
بشکنم رنگی‌که فریادم به آن‌ گلها رسد
۲۱
غنچه شو بوی گل طرز کلامم نازک است
۲۲
بی‌تأمل نیست ممکن‌ کس به این انشا رسد
۲۳
خودسری بیدل چه مقدار آبیار وهمهاست
۲۴
سرو زین اندام می‌خواهد به آن بالا رسد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.