متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۶۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
نشئهٔ‌گوشهٔ دل از دیر و حرم نمی‌رسد
۲
سر به هزار سنگ زن درد بهم نمی‌رسد
۳
آنچه ز سجده‌گل‌کند نیست به ساز سرکشی
۴
من همه جا رسیده‌ام نی به قلم نمی‌رسد
۵
نیست‌کسی ز خوان عدل بیش‌ربای قسمتش
۶
محرم ظرف خود نه‌ای بهر تو کم نمی‌رسد
۷
راحت‌ کس نمی‌شود زحمت دوش آگهی
۸
خوابی اگر به پا رسد بر مژه خم نمی‌رسد
۹
دعوی نفس باطل است رو به حقش حواله‌کن
۱۰
مدعی دروغ را غیر قسم نمی‌رسد
۱۱
تشنگی معاصی‌ام جوهر انفعال سوخت
۱۲
بسکه رساست دامنم جبهه به نم نمی‌رسد
۱۳
غیر قبول علم وفن چیست وبال مرد و زن
۱۴
نامهٔ ‌کس سیاه نیست تا به رقم نمی‌رسد
۱۵
دوری دامن تو کرد بس که ز طاقتم جدا
۱۶
تا به ندامتی رسم دست به هم نمی‌رسد
۱۷
هستی‌ و سعی پختگی خامی‌ فطرت است و بس
۱۸
رنج مبرکه این ثمر جز به عدم نمی‌رسد
۱۹
هیچ مپرس بیدل از خجلت نارسایی‌ام
۲۰
لافم اگر جنون کند تا برسم نمی‌رسد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.