متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۷۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ز تنگی منفعل‌گردید دل آفاق پیدا شد
۲
گهر از شرم ‌کمظرفی عرقها کرد دریا شد
۳
ز خود غافل‌گذشتی فال استقبال زد حالت
۴
نگاه از جلوه پیش افتاد امروز تو فردا شد
۵
تماشای غریبی داشت بزم بی‌تماشایی
۶
فسونهای تجلی آفت نظاره ما شد
۷
به وهم هوش تاکی زحمت این تنگنا بردن
۸
خوشا دیوانه‌ای کز خویش بیرون رفت و صحرا شد
۹
نفهمیدند این غفلت سوادان معنی صنعی
۱۰
نظرها برکجی زد خط خوبان هم چلیپا شد
۱۱
چو برگردد مزاج از احتیاط خود مشو غافل
۱۲
سلامت سخت ‌می‌لرزد بر آن سنگی ‌که مینا شد
۱۳
درین‌میخانه‌خواهی‌سبحه‌گردال‌خواه ساغرکش
۱۴
همین‌هوشی که ساز تست‌خواهد بیخودیها شد
۱۵
به نومیدی نشستم آنقدر کز خویشتن رفتم
۱۶
درین ویرانه چون‌شمعم همان‌واماندگی‌پا شد
۱۷
نشد فرصت دلیل آشیان پروانهٔ ما را
۱۸
شراری در فضای وهم بال افشاند و عنقا شد
۱۹
تأمل رتبهٔ افکار پیدا می کند بیدل
۲۰
به خاموشی نفسها سوخت مریم ‌تا مسیحا شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.