متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۰۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
از نامه‌ام آن شوخ مکدر شده باشد
۲
مرزاست به حرف فقرا تر شده باشد
۳
دی نالهٔ گم‌کرده اثر منفعلم کرد
۴
این رشته گلوگیر چه گوهر شده باشد
۵
آرایش‌کوس و دهل از خواجه عجب نیست
۶
خرسی به خروش آمده و خر شده باشد
۷
از طینت زنگی نبرد غازه سیاهی
۸
سنگ محکی تا به‌کجا زر شده باشد
۹
ازکسب صفا باطن این تیره‌دلی چند
۱۰
چون سایه به مهتاب سیه‌تر شده باشد
۱۱
ز!هد خجل از مجلس رندان به ‌در آمد
۱۲
در خانهٔ این مسخره دختر شده باشد
۱۳
خفّت‌کش همچشمی اقبال حباب است
۱۴
بیمغزی اگر صاحب افسر شده باشد
۱۵
بر فطرت دون ناز بلندی نتوان چید
۱۶
این آبلهٔ پا چقدر سر شده باشد
۱۷
رسوایی فطرت مکش از هرزه نوایی
۱۸
صحرا به ازان خانه‌که بی در شده باشد
۱۹
زبن باغ هوس نامه به آن گل نتوان بزد
۲۰
هرچندکه رنگ تو کبوتر شده باشد
۲۱
تدبیر صنایع شود از مرگ حصارت
۲۲
آیینه اگر سد سکندر شده باشد
۲۳
منسوب دو چشم است نگاهی‌ که تو داری
۲۴
تا هرچه توان دید مکرر شده باشد
۲۵
ما صافدلان پرتو خورشید وفاییم
۲۶
دامن مکش از ما همه‌ گر تر شده باشد
۲۷
کوبند دل‌ گمشده منظور نگاهی‌ست
۲۸
آیینهٔ ما عالم دیگر شده باشد
۲۹
ما هیچ ندیدیم ازین هستی موهوم
۳۰
بیدل به خیالت چه مصور شده باشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.