متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۰۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آنجاکه طلب محوتوکل شده باشد
۲
پیداست چراغان هوس ‌گل شده باشد
۳
این جاه و حشم مایهٔ اقبال طرب نیست
۴
دردسر گل ‌گشته تجمل شده باشد
۵
گر نخل هوس ِ سرکش‌انداز ترقی‌ست
۶
در ریشهٔ توفیق تنزل شده باشد
۷
مغرور مشو خواجه به سامان‌ کثافت
۸
برپشت خز!ن مو چقدر جل شده باشد
۹
آسان شمر از ورطهٔ تشویش ‌گذشتن
۱۰
گر زیر قدم آبله‌ای پل شده باشد
۱۱
ساز طرب محفل ما ناله ‌کوه است
۱۲
اینجا چه صداهاکه نه قلقل شده باشد
۱۳
خلقی به عدم دود دل و داغ جگر برد
۱۴
خاک همه صرف‌گل و سنبل شده باشد
۱۵
از قطرهٔ ما دعوی دریا چه خیال است
۱۶
این جزو که‌ گم‌گشت مگر کل شده باشد
۱۷
دل نشئهٔ شوقی‌ست چمن‌ساز طبایع
۱۸
انگور به هر خُم ‌که رسد، مُل شده باشد
۱۹
ما و من اظهار پرافشانی اخفاست
۲۰
بوی‌گل ما نالهٔ بلبل شده باشد
۲۱
هر دم قدح‌گردش آن چشم به رنگی‌ست
۲۲
ترسم نگه یار تغافل شده باشد
۲۳
بیدل دل اگر خورد قفا از سر زلفش
۲۴
شادم‌که اسیر خم کاکل شده باشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.