متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۰۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تغافل‌چه‌خجلت‌به‌خود چیده‌باشد
۲
که آن نازنین سوی ما دیده باشد
۳
حنابی‌ست رنگ بهار سرشکم
۴
بدانم به پای که غلتیده باشد
۵
طرب مفت دل‌گرهمه صبح شبنم
۶
زگل کردن گریه خندیده باشد
۷
به اظهار هستی مشو داغ خجلت
۸
همان به‌ که این عیب پوشیده باشد
۹
ندانم دل از درس موهوم هستی
۱۰
چه فهمیده باشدکه فهمیده باشد
۱۱
چو موج گهر به‌ که از شرم دریا
۱۲
نگاه تو در دیده پیچیده باشد
۱۳
بجوشد دل گرم با جسم خاکی
۱۴
اگر باده با شیشه جوشیده باشد
۱۵
من و یأس مطلب‌، دل و آه حسرت
۱۶
دعا گو اثر می‌پرستیده باشد
۱۷
نفس‌ساز‌ی آهنگ جمعیتت‌کو
۱۸
سحر گرد اجزای پاشیده باشد
۱۹
درین ‌دشت وحشت من آن‌ گردبادم
۲۰
که سر تا قدم دامن چیده باشد
۲۱
حیاپرور آستان نیازت
۲۲
دلی داشتم آب گردیده باشد
۲۳
گر بیدل ما دهد عرض هستی
۲۴
به خواب عدم حیرتی دیده باشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.