متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۳۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
تا دل دیوانه واماند از تپیدن داغ شد
۲
اضطراب این سپند از آرمیدن داغ شد
۳
هیچکس‌چون نقش‌پا از خاک‌راهم برنداشت
۴
این‌گل محرومی از درد نچیدن داغ شد
۵
می دهد سعی طلب عرض سراغ منزلم
۶
نادویدنها ز درد نارسیدن داغ شد
۷
غافلم از حسنش اما اینقدر دانم‌که دوش
۸
برق‌حیرت جلوه‌ای دیدم‌که دیدن داغ شد
۹
برق بردل ریخت آخر حسرت نشو و نما
۱۰
چون شرر این دانه از شوق دمیدن داغ شد
۱۱
از جنون‌پیمایی طاووس بیتابم‌- مپرس
۱۲
پر زدم چندان‌ که در بالم پریدن داغ شد
۱۳
محو دیدارکه‌ام کز دورباش جلوه‌اش
۱۴
برمژه هرقطره اشکم تا چکیدن داغ شد
۱۵
عاقبت ‌گردنکشان ‌را طو‌ق‌ گردن نقش‌ پاست
۱۶
شعله هم اینجا به‌ جرم سر کشیدن داغ شد
۱۷
آب درآیینه آخر فال حیرت می‌زند
۱۸
آنقدر از پا نشستم کارمیدن داغ شد
۱۹
غیر عبرت شمع من زین انجمن حاصل نکرد
۲۰
انچه در دیدن گلش بود از ندیدن داغ شد
۲۱
ناله‌ای ‌کردم به‌ گلشن بیدل از شوق گلی
۲۲
لاله‌ها را پنبهٔ ‌گوش از شنیدن داغ شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.