متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۳۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آگاهی دل انجمن اختلاف شد
۲
عکسش فروگرفت چو آیینه صاف شد
۳
کام و زبان به سرمه‌اش از خاک پرکند
۴
گویاییی‌که تشنهٔ لاف وگزاف شد
۵
بر چینی‌ات مناز که خاقان به آن غرور
۶
چندی به سر نیامده مویینه‌باف شد
۷
میل غذاست مرکز بنیاد زندگی
۸
پیچید معده بر هوس جوع و ناف شد
۹
مستغنی‌ام ز دیر و حرم کرد بیخودی
۱۰
برگرد خویش گردش رنگم طواف شد
۱۱
آخر به ناله دعوی طاقت نرفت پیش
۱۲
لب بستنم به عجز دوام اعتراف شد
۱۳
پیری‌گره ز رشتهٔ جان سختی‌ام ‌گشود
۱۴
قد خمیده تیشیهٔ خاراشکاف شد
۱۵
مردان به شرم جوهر غیرت نهفته‌اند
۱۶
تیغ از حجاب زنگ مقیم غلاف شد
۱۷
فهمیده نِه قدم که‌کمالات راستی
۱۸
ننگ هزار جاده ز یک انحراف شد
۱۹
با خامشی بساز که خواهد گشاد لب
۲۰
میدان هم‌کشیدن اهل مصاف شد
۲۱
بیدل به چارسوی برودت رواج دهر
۲۲
گردکساد، جنس وفا را لحاف شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.