متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۴۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
رفته رفته این بزرگیها به بازی می‌کشد
۲
زنش زاهد هر طرف آخر درازی می‌کشد
۳
اندس تا از حساب آنسوگذشتی رفته‌ای
۴
دل نفس در کارگاه شیشه‌سازی می‌کشد
۵
نی شرابی دارد این محفل نه دور ساغری
۶
مست تا مخمور یکسر خودگدازی می‌کشد
۷
خلق درکار است تا پیش افتد از دست امل
۸
وهم میدانها به ذوق هرزه تازی می‌کشد
۹
میهمان عبرتی زین ‌گرد خوان غافل مباش
۱۰
آب و نان اینجا به بولی و به رازی می‌کشد
۱۱
تا نفس باقست با آلایش افتادست ‌کار
۱۲
دیده تا دل زحمت رخت نمازی می‌کشد
۱۳
شمع را دیدیم روشن شد رموز انجمن
۱۴
هر سر اینجا آفت ‌گردون ‌فرازی می‌کشد
۱۵
پاس آب رو غنیمت دان‌ که‌ گل هم در چمن
۱۶
ازکم‌آبی خجلت رنگ پیازی می‌کشد
۱۷
صورت آفاق اگر آشفته دیدی دم مزن
۱۸
بیدل این تصویرکلک بی‌نیازی می‌کشد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.