متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۶۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آهی به هوا چتر زد و چرخ برین‌ شد
۲
داغی به غبار الم آسود و زمین شد
۳
بشکست طلسم دل و زد کوس محبت
۴
پاشید غبار نفس و آه حزین شد
۵
نظاره به صورت زد و نیرنگ‌ کمان ریخت
۶
اندیشه به معنی نظری‌ کرد و یقین شد
۷
آن آینه ‌کز عرض صفا نیز حیا داشت
۸
تا چشم‌گشودیم پریخانهٔ چین شد
۹
غفلت چه فسون خواند که در خلوت تحقیق
۱۰
برگشت نگاهم ز خود و آینه‌بین شد
۱۱
گل‌کرد ز مسجودی من سجده‌ فروشی
۱۲
یعنی چو هلالم خم محراب جبین شد
۱۳
عنقایی‌ام از شهرت خودگشت فزون تر
۱۴
آخر پی‌گمنامی من نقش‌ نگین شد
۱۵
دل خواست به ‌گردون نگرد زیر قدم دید
۱۶
آن بود که در یک نظر انداختن این شد
۱۷
هر لحظه هوایی‌ست عنان‌تاب دماغم
۱۸
رخشی که ندارم به خیال اینهمه زین شد
۱۹
از عالم حیرانی من هیچ مپرسید
۲۰
آیینه ‌کمند نگهی بود که چین شد
۲۱
وقت است‌که بر بی‌کسی عشق بگرییم
۲۲
کاین شعله ز خار و خس ما خاک‌نشین شد
۲۳
در غیب و شهادت من و معشوق همانیم
۲۴
بیدل تو بر آنی ‌که چنان بود و چنین شد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.