متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۷۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
به یاد آستانت هرکه سر بر خاک می‌مالد
۲
غبارش چون سحر پیشانی افلاک می‌مالد
۳
گهر حل می‌کند یا شبنمی در پرده می‌بیزد
۴
حیا چیزی بر آن رخسار آتشناک می‌مالد
۵
امل افسون بیباکی‌ست در عبرتگه امکان
۶
بقدر ریشه مستی آستین تاک می‌مالد
۷
سخن بی‌پرده‌کم‌گوییدکاین افسانهٔ عبرت
۸
به‌ گوشی تا خورد اول لب بیباک می‌مالد
۹
به ذوق سدره و طوبی تو هم دندان به سوهان زن
۱۰
امل ‌کام جهانی را به این مسواک می‌مالد
۱۱
صفای‌دامن صبح و نم شبنم چه ننگ است این
۱۲
فلک صابون همین بر خامه‌های پاک می‌مالد
۱۳
در‌بن‌گلشن ز وضع لاله وگل سیر عبرت‌کن
۱۴
که یک ‌مژگان گشودن‌ سینه بر ضد چاک می‌مالد
۱۵
سیه‌چشمی‌ست امشب ساقی مستان‌که نیرنگش
۱۶
به جام هرکه اندازد نظر تم‌-‌یاک می‌مالد
۱۷
به چندین زنگ ازآن نقش قدم ‌گل می‌توان چیدن
۱۸
به رفتارت پر طاووس رو بر خاک می‌مالد
۱۹
مشو از امتیاز خیر و شر طنبور این محفل
۲۰
که عبرت گوش هر کس درخور ادراک می‌مالد
۲۱
مگر سعی ندامت هم دلی انشاکند بیدل
۲۲
نفس دستی به صد امید برگ تاک می‌مالد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.