متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۷۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
اگر سور است وگر ماتم دل‌مایوس می‌نالد
۲
درین نه دیر کلفت خیز یک ناقوس می‌نالد
۳
ندارد آسیای چرخ غیر از دور ناکامی
۴
همه‌ گر رنگ گردانی‌ کف افسوس می‌نالد
۵
درین‌ محفل نیفشانده ست بال آهنگ‌ آزادی
۶
به چندین زیر و بم نومیدیی محبوس می‌نالد
۷
فروغ‌ شمع دیدی ‌، فهم اسرار خموشان ‌کن
۸
بقدر رشته اینجا پرده فانوس می‌نالد
۹
پی مقصد قدم ننهاده باید خاک ‌گردیدن
۱۰
درای سعی ما چون اشک پر معکوس می‌نالد
۱۱
به‌ خاموشی ز افسون شخن‌چینان مباش ایمن
۱۲
نگه بیش از نفس در دیدهٔ جاسوس می‌نالد
۱۳
غرض هیچ و تظلم سینه ‌کوب عرض بی مغزی
۱۴
عیار فطرت یاران گرفتم کوس می‌نالد
۱۵
چنین لبریز نیرنگ خیال کیست اجزایم
۱۶
که رنگم تا شکست انشا کند طاووس می‌نالد
۱۷
وفا مشکل که خواهد خامشی ‌از ساز مشتاقان
۱۸
نفس دزدی عرق بر جبههٔ ناموس می‌نالد
۱۹
زخود رفتیم اما محرم ما کس نشد بپدل
۲۰
درای محمل دل سخت نامحسوس می‌نالد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.