متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۸۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شبم آهی ز دل در حسرت قاتل برون آمد
۲
سرش از ‌ید بال‌افشانتر از بسمل برون آمد
۳
چه‌سازد عقل مسکین‌کر نپوشدکسوت مجنون
۴
که لیلی هرکجا بی‌پرده شد محمل برون آمد
۵
ندارد صرفهٔ عزت مقام خود نفهمیدن
۶
سخن‌صد پیش پا خورد اززبان‌کز دل برون آمد
۷
به داغ فوت فرصت سوختن هم عالمی دارد
۸
چراغان‌کرد آن پروانه‌کز محفل برون آمد
۹
سراغ عافیت‌گم بود در وحشتگه امکان
۱۰
طلب از آبله فالی زد و منزل برون آمد
۱۱
رهایی نیست از هستی بغیر از خاک‌کردیدن
۱۲
از این درپای عبرت هرکه شد ساحل برون آمد
۱۳
به ‌کوشش ربط نتوان داد اجزای هوایی را
۱۴
دل از خود جمع‌ کردن عقده مشکل برون آمد
۱۵
ندارد حسن یکتایی ز جیب غیر جوشیدن
۱۶
حق از حق جلوه_گر شد باطل ازباطل برون آمد
۱۷
دماغ خاکساری هم عروج نشئه‌ای دارد
۱۸
من امیدی دماندم تا نهال از گل برون آمد
۱۹
که دارد طاقت هم‌چشمی ظرف حباب من
۲۰
محیط ازخود تهی ‌گردید تا بیدل برون آمد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.