متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۹۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
موج‌گل بی‌تو خار را ماند
۲
صبح‌‌، شبهای تار را ماند
۳
به فسون نشاط خون شده‌ام
۴
نشئهٔ من خمار را ماند
۵
چشم آیینه از تماشایش
۶
نسخهٔ نوبهار را ماند
۷
زندگانی وگیر و دار نفس
۸
عرصهٔ کارزار را ماند
۹
گل شبنم‌فروش این گلشن
۱۰
سینهٔ داغدار را ماند
۱۱
چند باشی ز حاصل دنیا
۱۲
محو فخری‌که عار را ماند
۱۳
شهرت اعتبار تشهیرست
۱۴
معتبر خر سوار را ماند
۱۵
دود آهم ز جوش داغ جگر
۱۶
نگهت لاله‌زار را ماند
۱۷
می‌کشندت ز خلق خوش باشد
۱۸
جاه هم پای دار را ماند
۱۹
تا نظر باز کرده‌ای هیچ است
۲۰
عمر برق شرار را ماند
۲۱
مژه واکردنی نمی‌ارزد
۲۲
همه عالم غبار را ماند
۲۳
محو یاریم و آرزو باقی‌ست
۲۴
وصل ما انتظار را ماند
۲۵
بی‌تو آغوش گریه‌آلودم
۲۶
زخم خون درکنار را ماند
۲۷
سایه را نیست آفت سیلاب
۲۸
خاکساری حصار را ماند
۲۹
نسخهٔ صد چمن زدیم بهم
۳۰
نیست رنگی‌که یار را ماند
۳۱
مژهٔ خونفشان بیدل ما
۳۲
رگ ابر بهار را ماند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.