متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۲۹۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دلدار رفت و دیده به حیرت دچار ماند
۲
با ما نشان برگ گلی زان بهار ماند
۳
خمیازه سنج تهمت عیش رمیده‌ایم
۴
می آنقدر نبود که رنج خمار ماند
۵
از برگ‌گل درین چمن وحشت آبیار
۶
خواهد پری ز طایر رنگ بهار ماند
۷
یاسم نداد رخصت اظهار ناله‌ای
۸
چندن شکست دل‌ که نفس در غبار ماند
۹
آگاهیم سراغ تسلی نمی‌دهد
۱۰
از جوهر آب آینه‌ام موجدار ماند
۱۱
غفلت به نازبالش‌ گل داد تکیه‌ام
۱۲
پای به خواب رفتهٔ من در نگار ماند
۱۳
آنجا که من ز دست نفس عجز می‌کشم
۱۴
دست هر!ر سنگ به زیر شرار ماند
۱۵
باید به فرصت طربم خون‌ گریستن
۱۶
تمثال رفت وآینه تهمت شکار ماند
۱۷
یعقوب‌وار چشم سفیدی شکوفه‌کرد
۱۸
با من همین‌ گل از چمن انتظار ماند
۱۹
بیدل از آن بهار که توفان جلوه داشت
۲۰
رنگم شکست و آینه‌ای در کنار ماند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.