متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۰۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
زان نشئه‌ که قلقل به لب شیشه دواند
۲
صد رنگ صریر قلمم ریشه دواند
۳
چون شمع اگر سوخت سر و برگ نگاهم
۴
خاکستر من شعله در اندیشه دواند
۵
از عشق و هوس چاره ندارم چه توان‌ کرد
۶
سعی نفس است این‌که به هرپیشه دواند
۷
خار و خس اوهام ‌گرفته‌ست جهان را
۸
کو برق ‌که یک ریشه درین بیشه دواند
۹
در ساز وفا ناخن تدبیر دگر نیست
۱۰
فرهاد همان بر سر خود تیشه دواند
۱۱
آنجا که خیالت چمن‌آرای حضور است
۱۲
مژگان به صد انداز نگه ریشه دواند
۱۳
در بزم تو شمعی به‌ گداز آمده وقت است
۱۴
رنگی به رخم غیرت هم پیشه دواند
۱۵
محو است به خاموشی مستان نگاهت
۱۶
شوری ‌که نفس در نفس شیشه دواند
۱۷
بیدل‌ گهر نظم‌ کسی راست‌ که امروز
۱۸
در بحر غزل زورق اندیشه دواند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.