متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۰۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گر نالهٔ من پرتو اندیشه دواند
۲
توفان قیامت به فلک ریشه دواند
۳
شوق تو به سامان خراش دل عشاق
۴
ناخن چه خیال است مگر تیشه دواند
۵
دور از مژه اشک است و همان بی‌سر و پایی
۶
غربت همه‌ کس را به چنین بیشه دواند
۷
شوری‌ست در این بزم‌ کز افسون شکستن
۸
چندان که پری بال کشد شیشه دواند
۹
صد کوچه خیال‌ست غبار نفس اینجا
۱۰
تا سیر گریبان به چه اندیشه دواند
۱۱
مجنون تو راگر همه تن‌بند خموشی‌ست
۱۲
چون نی هوس ناله به صد بیشه دواند
۱۳
وقت است‌که چون غنچه به افسون خموشی
۱۴
در نالهٔ بلبل نفسم ریشه دواند
۱۵
سعی امل از قد دوتا چاره ندارد
۱۶
بیدل به ره‌کوهکنی تیشه دواند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.