متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۱۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
صفا فریب فقیهان نفس گداخته‌اند
۲
که هر طرف چو تیمم وضوی ساخته‌اند
۳
درین بساط به جز رنگ رفته چیزی نیست
۴
کسی چسان برد آن بازییی که باخته‌اند
۵
ز وضع بی‌بری سرو و بید عبرت‌گیر
۶
که گردنند و عجب مختلف فراخته‌اند
۷
مآل رونق گل تا به داغ پنهان نیست
۸
درین چمن همه طاووس‌های فاخته‌اند
۹
ز عرض شوکت دونان مگو که موری چند
۱۰
ز بال بر سر خود تیغ فتنه آخته‌اند
۱۱
مده ز سعی فضولی غبار امن به باد
۱۲
به هیچ ساختگان قدر خود شناخته‌اند
۱۳
ز استقامت یاران عرصه هیچ مپرس
۱۴
چو شمع جمله علمهای رنگ باخته‌اند
۱۵
به گرد قافلهٔ رفتگان رسیدن نیست
۱۶
نفس مسوز که بسیار پیش تاخته‌اند
۱۷
مباش غافل از انداز شعر بیدل ما
۱۸
شنیدنی‌ست نوایی که کم نواخته‌اند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.