متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۱۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
عمری‌ست رخت حسرتم از سینه بسته‌اند
۲
راه نفس به خلوت آیینه بسته‌اند
۳
وارستگی ز اطلس و دیبا چه ممکن است
۴
این شعله را به خرقهٔ پشمینه بسته‌اند
۵
وحدتسرای دل نشود جلوه‌گا‌ه غیر
۶
عکس است تهمتی‌ که بر آیینه بسته‌اند
۷
از نقد دل تهی‌ست بساط جهان که خلق
۸
بر رشتهٔ نفس‌ گره ‌کینه بسته‌اند
۹
گو پاسبان به خواب طرب زن ‌که خسروان
۱۰
دلها چو قفل بر در گنجینه بسته‌اند
۱۱
مضمونی از خیال تأمل رمیده‌ایم
۱۲
تقویم حال ما همه پارینه بسته‌اند
۱۳
غافل نی‌ام ز صورت واماندگان خاک
۱۴
در پای من ز آبله آیینه بسته‌اند
۱۵
چون شمع ‌کشته عجزپرستان خدمتت
۱۶
دستی‌ست نقش داغ که بر سینه بسته‌اند
۱۷
بیگانه است شعله ز پیوند عافیت
۱۸
از سوختن به خرقهٔ ما پینه بسته‌اند
۱۹
بیدل به سعد و نحس جهان نیست‌ کار ما
۲۰
طفلان دلی به شنبه و آدینه بسته‌اند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.