متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۲۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
از شکست رنگم آب روی شاهی داده‌اند
۲
همچو موجم سر به سیر کج‌کلاهی داده‌اند
۳
چشم باید واکنی ساغر به‌دست‌ غیر نیست
۴
نشئهٔ تحقیق از مه تا به ماهی داده‌اند
۵
فتنهٔ این خاکدانی‌، اندکی آشفته باش
۶
درخور شورت قیامث دستگاهی داده‌اند
۷
قطره‌ها تا بحر سامان جوش اسرار غناست
۸
هرچه را شایسته‌ای خواهی نخواهی داده‌اند
۹
بر حضیض طالع اهل سخن بایدگریست
۱۰
خامه‌ها را یکقلم سر در سیاهی داده‌اند
۱۱
از بهارم پرتو شمع سحر نتوان شناخت
۱۲
اینقدر خاصیتم در رنگ کاهی داده‌اند
۱۳
ناز بینایی درین محفل تغافل مشربی‌ست
۱۴
کم‌ نگاهان را برات خوش‌ نگاهی داده‌اند
۱۵
محو دیدارم رموز حیرتم پوشیده نیست
۱۶
از نگاه رفته مژگانها گواهی داده‌اند
۱۷
تا فنا چون ‌شمع‌ خواهم ‌سر به‌جیب‌ از‌ خویش رفت
۱۸
آنقدر پایی که باید گشت راهی داده‌اند
۱۹
تا نفس باقی‌ست بیدل پرفشان وهم باش
۲۰
کوشش‌ بیحاصلت‌ چندان‌ که‌ خواهی داده‌اند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.