متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۳۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آب و رنگ عبرتی صرف بهارم‌ کرده‌اند
۲
پنجهٔ افسوسم از سودن نگارم ‌کرده‌اند
۳
عالم غفلت نگردد پرده تسخیر من
۴
عبرتم در دیده بینا شکارم کرده‌اند
۵
گرد جولانم برون ازپردهٔ افسردگی‌ست
۶
نالهٔ شوقم چه شدگر نی سوارم‌کرده اند
۷
زین سرشکی چند کز یادت به مژگان بسته‌ام
۸
دستگاه صد چراغان انتظارم کرده‌اند
۹
روزگارسوختنها خوش‌ که در دشت جنون
۱۰
هر کجا برقی‌ست نذر مشت خارم ‌کرده‌اند
۱۱
تا نسیمی می‌وزد عریانی‌ام‌گل‌کرده است
۱۲
آتشم‌، خاکستری را پرده‌دارم کرده‌اند
۱۳
بر که بندم تهمت دانش‌ که جمعی بیخرد
۱۴
تردماغیهای مجنون اعتبارم کرده‌اند
۱۵
سخت‌ دشوار است چون ‌آیینه‌ خود را یافتن
۱۶
عالمی را در سراغ خود دچارم کرده‌اند
۱۷
پرفشانیهای چندین ناله‌ام اما چه سود
۱۸
از دل افسرده جزو کوهسارم کرده‌اند
۱۹
محملم در قطرگی آرایش صد موج داشت
۲۰
تا شدم ‌گوهر به دوش خویش بارم ‌کرده‌اند
۲۱
نیست بید‌ل وضع من افسانه‌ساز دردسر
۲۲
همچو خاموشی شرات بیخمارم کرده‌اند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.