متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۷۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای بی‌نصیب عشق به ‌کار هوس بخند
۲
بر بال هرزه پر دو سه چاک قفس بخند
۳
دل جمع‌کن به یک دو قدح ازهزار وهم
۴
برمحتسب بتیز و به ریش عسس بخند
۵
اوقات زندگی ز فسردن به باد رفت
۶
برگریه‌ات اگر نبود دسترس بخند
۷
زین جمع مال مسخرگی موج می زند
۸
خلقی‌ست درکمند فسار و مرس بخند
۹
شور ترانه‌سنجی عنقایی‌ات رساست
۱۰
چندی به قاه‌قاه طنین مگس بخند
۱۱
از شرم چون شرر مژه‌ای واکن و بپوش
۱۲
سامان این بهار همین است و بس بخند
۱۳
زین‌کشت‌خون به‌دل چه‌ضرور است رستنت
۱۴
لب گندمین کن و به تلاش عدس بخند
۱۵
در آتش است شمع و همان خنده می‌کند
۱۶
ای خامشی به غفلت این بوالهوس بخند
۱۷
تاکی‌کند فسون نفس داغ فرصتت
۱۸
ای آتش فسرده به سامان خس بخند
۱۹
خاموش رفته‌اند رفیقانت از نظر
۲۰
اشکی به درد قافلهٔ بی‌جرس بخند
۲۱
بر زندگی چو صبح‌ گمان بقاکبراست
۲۲
گو این غبار رفته به‌گردون نفس بخند
۲۳
بیدل چو گل اگر فکنی طرح انبساط
۲۴
چشمی به خویش واکن و بر پیش و پس بخند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.