متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۷۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند
۲
در نان و نمک‌ها قسمی بود که خوردند
۳
در چشمهٔ شرم آب نماند از دل بیدرد
۴
کردند جبین بی‌نم و چشمی نفشردند
۵
آه از شرری چند کز افسون تعلق
۶
دندان به دل سنگ فشردند و نمردند
۷
امواج به صد تک زدن حسرت‌ گوهر
۸
آخر کف پا آبله کردند و فسردند
۹
هر چینی از این بزم شکست دگر آورد
۱۰
موی سر فغفور چه مقدار ستردند
۱۱
چون شمع در این صومعه از شرم فضولی
۱۲
تسلیم سرشتان به عرق سبحه شمردند
۱۳
در خاک طلب بیدل اثرهای ضعیفان
۱۴
لغزش قدمی بود که چون اشک سپردند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.