متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۷۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ذره تا مسهر هزار آینه عریان‌ کردند
۲
ما نگشتیم عیان هر چه نمایان ‌کردند
۳
بیخودی حیرت حسن عرق ‌آلود که داشت
۴
که دل و دیده یک آیینه چراغان کردند
۵
حسن بیرنگی او را ز که یابیم سراغ
۶
بوی گل آینه‌ای بود که پنهان کردند
۷
دل هر ذره چمنزار پر طاووس است
۸
گر‌د ما را به هوای که پریشان کردند
۹
سرو برگ طلبی ‌کو که نفس‌ِ سوختگان
۱۰
نیم لغزش به هزار آبله سامان‌کردند
۱۱
سعی جوهر همه صرف عرض‌آرایی‌هاست
۱۲
سوخت نظاره به این رنگ‌که مژگان‌کردند
۱۳
وضع تسلیم جنون عافیت‌آباد دل است
۱۴
این گهر را صدف از چاک گریبان کردند
۱۵
عشق از خجلت تغییر وفا غافل نیست
۱۶
آب شد آتش ‌گبری که مسلمان ‌کردند
۱۷
بیدماغی چه‌گریبان‌که نداده‌ست به چاک
۱۸
تنگ شد گوشهٔ دل عرصهٔ امکان‌کردند
۱۹
بیدل ازکلفت افسرده‌دلیها چو سپند
۲۰
مشکلی داشتم از سوختن آسان‌کردند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.