متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
بیدل دهلوی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۷۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ز شرم عشق فلکها به خاک روکردند
۲
دمی که‌چشم گشودند سر فروکردند
۳
هوای قصر غنا خفت پا به دامن عذر
۴
کمندها همه بر عزم چین غلو کردند
۵
خرد به صد طلب آیینهٔ جنون پرداخت
۶
که چشم شخص به تمثال روبروکردند
۷
به وهم باده حریفان آگهی پیما
۸
دل‌گداخته در ساغر و سبوکردند
۹
قیامت است‌ که در بحر بی‌کنار عدم
۱۰
ز خود تهی‌شدگان کشتی آرزو کردند
۱۱
کسی به معبد خجلت چه سجده پیش برد
۱۲
جبین به سیل عرق رفت تا وضو کردند
۱۳
علاج چاک‌گریبان به جهد پیش نرفت
۱۴
سرنگون شده را بخیهٔ رفو کردند
۱۵
به حُکم عجز همه نقشبند اوهامیم
۱۶
شکست چینی ما صرف‌ کلک مو کردند
۱۷
سواد نسخهٔ بینش خموشی انشا بود
۱۸
به جای چشم همه سرمه درگلو کردند
۱۹
دماغ سیرچمن سوخت در طبیعت عجز
۲۰
به خاک از آبله آبی زدند و بوکردند
۲۱
ز دورباش ادب غیرتی معاینه شد
۲۲
که محرمان همه خود را خیال او کردند
۲۳
تلاش خلق ز علم و عمل دری نگشود
۲۴
مآل‌کار چوبیدل به هیچ خوکردند
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.