غزل شمارهٔ ۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
خیز و به جلوه آب ده، سرو چمن تراز را
۲
آب و هوا ز باده کن، باغچه ی نیاز را
۳
صورت حال چون شود، بر تو عیان که همچو سرو
۴
ناز تو جنبش از قلم ، چهره گشای راز را
۵
آه که طبل جنگ و آن گه به گاه آشتی
۶
چاشنی ستم دهد، لطف الم گداز را
۷
تا حرم فرشتگان از دل و دین تهی شود
۸
رخصت جلوه ای بده، حجله نشین ناز را
۹
ای که گشود چشم جان ، در طلب حقیقتی
۱۰
طرف نقاب بر فکن ، پردگی حجاز را
۱۱
شربت ناز را کند، تلخ به کام دلبران
۱۲
عرفی اگر بیان کند، چاشنی نیاز را