غزل شمارهٔ ۴۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
آنی که پای تا به سرت عجب طاعت است
۲
شب زنده داریت بتر از خواب غفلت است
۳
خواهی به کعبه رو کن و خواهی یه سومنات
۴
دل بد مکن که شش جهت از بهر طاعت است
۵
بیرون بود حلاوت و تلخی و مدح و ذم
۶
رد و قبول با همه از روی عادت است
۷
احباب را سلام و دعایی ضرور نیست
۸
این شیوه ها وسیله ی مهر و محبت است
۹
غافل مرو که تا در بیت الحرام عشق
۱۰
صد منزل است و منزل اول قیامت است
۱۱
عرفی مخوان به شاعر بی فضل شعر خویش
۱۲
نزد حکیم بر که نه شعر است، حکمت است