متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عرفی · غزلها

غزل شمارهٔ ۷۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دریا فراخ و کشتی ما بی معلم است
۲
این درد زان زیاده که پایان موسم است
۳
آنان که لاف مرتبه ی قرب می زنند
۴
پهلو تهی کنند ز امکان که ملزم است
۵
مردم اگر چه نقل ز فیض خرد کنند
۶
ما دشمنیم با خرد، اندیشه حاکم است
۷
هر نکته ای که هست به وجهی توان شناخت
۸
تاوان جهل بی خردان بر معلم است
۹
ما خود ز کبر تکیه به همت زدیم، لیک
۱۰
درویش را معامله با جود منعم است
۱۱
هر چند شرم دوست خلافش قبول کرد
۱۲
معلوم شد ز کوشش عرفی که مجرم است
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.