متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عرفی · غزلها

غزل شمارهٔ ۱۲۵

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
رو چه می خواهی دلا، ناز استغناست، هست
۲
بی وفا تنهاست وارد، رنجش بی جاست، هست
۳
ای که گویی با اسیران شیوه های او چه هاست
۴
ناز مست و عشوه مست و هر جه آزادست هست
۵
حال ما آن نازنین گر چه بداند نیست، لیک
۶
هر قدر گویند مستغنی و بی پرواست، هست
۷
چو فروزی عالمی را، وه چه کم داری ز حسن
۸
چهره ی زیباست، داری، قامت رعناست، هست
۹
درد او در سینه می ماند، چه غم گر جان برد
۱۰
آن چه ما را باعث آن آرمیدن هاست، هست
۱۱
عرفی از بزمت اگر زاری کند بی وجه نیست
۱۲
ناله ی بی اختیار و گریه ی بی جاست، هست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.