غزل شمارهٔ ۲۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر نقاب از رخ آن صنم گیرد
۲
ماه و خورشید را عدم گیرد
۳
ور به بتخانه پرتو اندازد
۴
بتکده رونق حرم گیرد
۵
گر دو دست از دو دیده بر گیرم
۶
همه آفاق درد و غم گیرد
۷
نیستم بوالهوس که فرمائی
۸
هرزه دو سگ شکار کم گیرد
۹
سگ بیچاره گر فرشته شود
۱۰
نشود کاهوی حرم گیرد
۱۱
دُودِ دل از قلم زبانه کشید
۱۲
چون بیٰاد رضی قلم گیرد